Opowieści o Lesie Projekt rewitalizacji lasu miejskiego przy ul. Sienkiewicza w Iławie. Koncepcja, dokumentacja budowlano-wykonawcza, realizacja 2017-2018.
współpracaAleksandra Matyas i Tomasz Miśtura (identyfikacja wizualna), MEEKO Architekci, Piotr Kowalik (konstrukcje), BT Projekt (specjalistyczne trasy rowerowe), Jan Kondak (oświetlenie), Biuro Usług Inżynierskich Concept (projekt drogowy)
zespół autorskiGrzegorz Bojda, Marta Tomasiak, Paulina Rduch
obszar opracowania5 ha
budżet 4 160 700,00 PLN brutto
inwestor Urząd Miasta Iławy
zakres opracowaniaprojekt zagospodarowania terenu, układ komunikacji pieszej, rowerowej (w tym trasy zjazdowe single track), kładka widokowa, strefy rekreacji, elementy zabaw dla dzieci, projekt zieleni, mała architektura i identyfikacja wizualna, projekt oświetlenia
Projekt rewitalizacji lasu komunalnego przy ul. Sienkiewicza w Iławie zbudowany jest wokół narracji o lesie. Unikatowy przyrodniczo kompleks leśny z kilkusetletnim drzewostanem staje się bohaterem, a drzewa traktowane są niemal jak eksponaty w muzeum. Wprowadzone subtelne interwencje architektoniczne i krajobrazowe dają możliwość niecodziennej percepcji miejsca, tym samym ułatwiają dostrzeżenie istniejącego już piękna terenu. Nadrzędnym celem projektu jest zachowanie ekologii zastanego ekosystemu przy jednoczesnym udostępnieniu miejsca różnym grupom użytkowników - spacerowiczom, biegaczom, rowerzystom tradycyjnym i jazdy grawitacyjnej, osobom starszym, dzieciom, osobom w pełni sprawnym fizycznie i tym z ograniczeniami ruchowymi czy wzrokowymi.
Projekt obejmuje swym zasięgiem 5 ha grądu subatlantyckiego (Stellario - Carpinetum) o charakterze przejściowym. Cenny przyrodniczo teren jest domem wiekowych drzew, rzadkich gatunków ptaków, bogatego zespołu roślinności, owadów, mchów, porostów i niedostrzegalnych gołym okiem mikroorganizmów. Projekt zakłada zachowanie i ochronę martwego drewna, a poprzez system identyfikacji wizualnej podkreśla rolę śmierci w przyrodzie. Większość starych dębów w lesie to drzewa, które stopniowo obumierają. Mimo iż ciągle jeszcze kwitną oraz posiadają liście i owoce, znajdują się w stanie bardzo spokojnej śmierci. Są zjadane przez kolejnych „roślinożernych drapieżników”, grabarzy drzew. Wyspecjalizowane owady wgryzają się w miazgę i biel drzewa, rozwłóczając grzyby, które rozpoczynają trawienie często jeszcze za życia gospodarza. Drzewa umierają powoli - bardzo często sam proces rozkładu drzewa, jest kilkukrotnie dłuższy niż czas jego życia.
